Italië & Slovenië: natuur, cultuur en charmante stadjes

Informacje o miejscu docelowym: Triest to miasto w północno-wschodnich Włoszech. Kiedyś bardzo wpływowe i potężne centrum polityki, literatury, muzyki, sztuki i kultury pod panowaniem austro-węgierskim, jego znaczenie zaczęło maleć pod koniec XX wieku, a dziś Triest jest często zapomniany, gdy turyści kierują się do dużych włoskich miast, takich jak Rzym i Mediolan. Jest to jednak bardzo urokliwe, niedoceniane miasto, z cichą i piękną, niemal wschodnioeuropejską atmosferą, licznymi pubami i kawiarniami, wspaniałą architekturą i pięknym widokiem na morze. Przez pewien czas było również rezydencją słynnego irlandzkiego pisarza Jamesa Joyce'a. Triest jest najbardziej międzynarodowym miastem w regionie, zawieszonym między chwalebną przeszłością "Małego Wiednia nad Morzem" a współczesnym kosmopolitycznym miastem. Podróż odkrywcza historii, literatury i sztuki miasta, od epoki rzymskiej po średniowieczne cuda, po habsburski splendor. Bogactwo stylów architektonicznych w pałacach w Trieście jest niezwykłe: neoklasyczny, secesyjny, eklektyczny i barokowy, współistniejące w harmonijnej mieszance z rzymskimi pozostałościami, budynkami z XVIII wieku i budynkami w stylu habsburskim. Kawa jest jednym z flagowych produktów Triestu. Wolny Port do importu kawy od XVIII wieku, port w Trieście jest najważniejszym w basenie Morza Śródziemnego dla handlu kawą: ziarna, które tu docierają, są przeznaczone nie tylko dla lokalnych palarni kawy, ale także dla tych na całym świecie. Ale kawa w Trieście jest również w rytmie z literaturą: liczne i piękne są literackie kawiarnie, które są historycznymi miejscami z retro urokiem, odwiedzanymi przez poetów i pisarzy, takich jak James Joyce, Italo Svevo i Umberto Saba.

Informacje o miejscu docelowym: Palmanova to miasto i gmina w północno‑wschodnich Włoszech. Miejscowość jest przykładem renesansowej twierdzy gwiaździstej, zbudowanej przez Republikę Wenecką w 1593 roku. Umocnienia zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2017 roku jako część zespołu „Weneckie dzieła obronne z XVI i XVII wieku: Stato da Terra – zachodnie Stato da Mar”. Miasto położone jest w południowo‑wschodniej części autonomicznego regionu Friuli-Wenecja Julijska, 20 kilometrów od Udine, 28 kilometrów od Gorycji i 55 kilometrów od Triestu, w pobliżu węzła autostrad A23 i A4. 7 października 1593 roku superintendenci Republiki Weneckiej założyli rewolucyjny typ osady: Palmanovę. Data założenia miasta upamiętniała zwycięstwo wojsk chrześcijańskich (głównie z państw włoskich i monarchii hiszpańskiej) nad Turkami osmańskimi w bitwie pod Lepanto w 1571 roku, podczas wojny o Cypr. Tego samego dnia czczono także św. Justynę, wybraną na patronkę miasta. Wykorzystując najnowsze XVI‑wieczne innowacje wojskowe, to małe miasto zaplanowano jako twierdzę w kształcie dziewięcioramiennej gwiazdy, zaprojektowaną przez Vincenza Scamozziego. Pomiędzy ramionami gwiazdy wysunięto bastiony, tak aby mogły się wzajemnie osłaniać. Miasto otaczała fosa, a do środka prowadziły trzy duże, strzeżone bramy. Budowa pierwszego pierścienia umocnień, o całkowitym obwodzie 7 kilometrów, trwała 30 lat. Marcantonio Barbaro stał na czele grupy weneckich patrycjuszy kierujących budową miasta, Marcantonio Martinego odpowiadał za prace konstrukcyjne, a Giulio Savorgnan pełnił funkcję doradcy. Drugi etap budowy miał miejsce w latach 1658–1690, a zewnętrzna linia fortyfikacji została ukończona w latach 1806–1813, w okresie panowania napoleońskiego. Ostatecznie twierdza składa się z: 9 rawelinów, 9 bastionów, 9 lunet i 18 kavalierów. W 1815 roku miasto znalazło się pod panowaniem austriackim, które trwało do 1866 roku, kiedy wraz z Veneto i zachodnią częścią Friuli zostało przyłączone do Włoch. Do 1918 roku Palmanova była jednym z najbardziej wysuniętych na wschód miast na granicy włosko-austro‑węgierskiej, a podczas I wojny światowej pełniła rolę strefy wojskowej, mieszcząc między innymi szpital armii królewskiej. W 1960 roku Palmanovę uznano za zabytek narodowy. Amerykański profesor Edward Wallace Muir Jr. napisał o Palmanovie: „Humaniści – teoretycy miasta idealnego – zaprojektowali liczne miasta planowane, które na papierze wyglądają intrygująco, lecz nie sprawdziły się szczególnie jako przestrzenie do życia. Na północno‑wschodniej rubieży swojego państwa na lądzie Wenecjanie zaczęli wznosić w 1593 roku najlepszy przykład renesansowego miasta planowanego: Palmanovę, miasto‑twierdzę zaprojektowaną w celu obrony przed atakami Osmanów z Bośni. Zbudowana ex nihilo zgodnie z humanistycznymi i wojskowymi założeniami, Palmanova miała być zamieszkana przez samowystarczalnych kupców, rzemieślników i rolników. Jednak mimo nieskazitelnych warunków i eleganckiego układu urbanistycznego nikt nie chciał się tam przeprowadzić, więc już w 1622 roku Wenecja była zmuszona ułaskawiać przestępców i oferować im darmowe działki oraz materiały budowlane w zamian za osiedlenie się w mieście.”

Informacje o miejscu docelowym: Bovec, liczące około 2000 mieszkańców, to niewielkie miasteczko położone w dolinie rzeki Sočy, w północno‑zachodniej Słowenii. Wielu turystów odwiedza je przede wszystkim ze względu na malownicze otoczenie: Park Narodowy Triglav oraz Dolinę Sočy. Bovec to miasto sportu w pełnym tego słowa znaczeniu, oferujące niemal nieograniczony wybór aktywności: zimą narciarstwo, latem wędrówki i jazdę na rowerze, a także kajakarstwo, rafting, wspinaczkę i wiele innych atrakcji.

Informacje o miejscu docelowym: Najbardziej rozpoznawalnym symbolem jeziora jest kościół Wniebowzięcia NMP z jego długą i różnorodną historią, jednak bujna zieleń kryje w sobie także inne ciekawe budowle wyspiarskie, takie jak dzwonnica, kościół, dom kapelana, dom prepozyta, mała pustelnia i tajemnicze legendy. Najbardziej znanym symbolem wyspy jest kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, który wymaga wspinaczki po schodach o długości 99 stopni. Jeśli odwiedzisz wyspę we właściwym czasie, poświęć trochę czasu, aby być świadkiem ślubu w romantycznym otoczeniu. Jeśli chodzi o dzwonek życzeń. Nie tylko oglądaj. Zadzwoń do niego.

Informacje o miejscu docelowym: Na pierwszy rzut oka Lublana, stolica Słowenii, wydaje się zbyt piękna, aby mogła być prawdziwa. Barokowe i ludowo malowane budynki starego miasta, położone na szczycie wzgórza miasta, wyglądają jak z bajki. Tak naprawdę Lublana jest w dużej mierze częścią prawdziwego świata; kwitnie tu przemysł i sztuka, a handel kwitnie, tętni życiem, jest piękny i jakże łatwy dla zagranicznego gościa. Nowoczesna, wyrafinowana Lublana może być jednym z najprzyjemniejszych miast w Europie. Lublana ma wiele miejsc do odwiedzenia, czy to zamek miejski, który ze szczytu wzgórza oferuje wspaniałe widoki na okolicę, wspaniałe muzea i galerie sztuki, czy też możliwość obcowania z lokalną kulturą przy dobrym lokalnym jedzeniu i napojach, zwłaszcza piwie. Wzgórze z zamkiem w Lublanie położone jest w centrum miasta, a wokół niego powoli krąży wąska rzeka Lublana. Stare centrum miasta położone jest poniżej tego wzgórza, nad brzegiem rzeki Lublanicy. Centralnym punktem miasta jest plac Preseren z 3 mostami, Tromostovje. Stamtąd idź ulicą Stritarjeva, aby dotrzeć do starej Lublany i zamku w Lublanie. Przejdź się ulicą Copova, aby dotrzeć do parku Tivoli, wspaniałego parku słynącego z bulwarów, ogrodu kwiatowego i jeziora. Na terenie parku znajduje się Międzynarodowe Centrum Sztuk Graficznych. Ale aby naprawdę cieszyć się Lublaną, warto wybrać się wieczorem na spacer brzegiem rzeki Lublany, posłuchać muzyki ulicznej, usiąść w jednej z licznych restauracji i cieszyć się swobodną atmosferą.

Informacje o miejscu docelowym: Piran jest jednym z najczęściej odwiedzanych miast w Słowenii, położonym w tzw. Słoweńskiej Istrii, i jest jednym z najpiękniejszych miejsc w okolicy. Jego nazwa pochodzi z greki i, jak można się domyślić, jest związana z ogniem. Legenda mówi, że nazwa ta pochodzi od pochodni, które mieszkańcy zapalali, aby służyły jako latarnia dla żeglarzy. Jest to miejsce, które wydaje się wyjęte z bajki. Spacerując po jego starym mieście, zauważamy, że jest ono zachowane w doskonałym stanie, będąc jednym z najlepiej zachowanych w okolicy. Jest to miasto, które warto sfotografować, jego orografia i krajobraz zachwycają obiektywy. Zgubienie się w jego uliczkach, wypicie kawy na jednym z placów to przyjemność dla podróżników. Piran wznosi się na małym półwyspie, który dumnie wita latarnię morską i dzwonnicę Kościoła św. Klemensa. Jego budynki przypominające Wenecję, pałace i domy arystokracji pozostają niewzruszone na naszej drodze. Jeden z najsłynniejszych placów nosi imię skrzypka Giuseppe Tartiniego, a posąg kompozytora towarzyszy tak pięknemu miejscu. Nie można mrugnąć okiem, spacerując w pobliżu obszaru otoczonego murami, wchodząc do jednego z dziesięciu kościołów, odwiedzając akwarium, udając się na solniska, do Domu Weneckiego lub smakując dobre danie słoweńskiej kuchni, to przyjemność. Poświęcenie części naszego czasu na spacer po murach Piranu to przyjemność, są one tworzone przez dwie równoległe linie, zbudowane między VII a XVI wiekiem.

Informacje o miejscu docelowym: Triest to miasto w północno-wschodnich Włoszech. Kiedyś bardzo wpływowe i potężne centrum polityki, literatury, muzyki, sztuki i kultury pod panowaniem austro-węgierskim, jego znaczenie zaczęło maleć pod koniec XX wieku, a dziś Triest jest często zapomniany, gdy turyści kierują się do dużych włoskich miast, takich jak Rzym i Mediolan. Jest to jednak bardzo urokliwe, niedoceniane miasto, z cichą i piękną, niemal wschodnioeuropejską atmosferą, licznymi pubami i kawiarniami, wspaniałą architekturą i pięknym widokiem na morze. Przez pewien czas było również rezydencją słynnego irlandzkiego pisarza Jamesa Joyce'a. Triest jest najbardziej międzynarodowym miastem w regionie, zawieszonym między chwalebną przeszłością "Małego Wiednia nad Morzem" a współczesnym kosmopolitycznym miastem. Podróż odkrywcza historii, literatury i sztuki miasta, od epoki rzymskiej po średniowieczne cuda, po habsburski splendor. Bogactwo stylów architektonicznych w pałacach w Trieście jest niezwykłe: neoklasyczny, secesyjny, eklektyczny i barokowy, współistniejące w harmonijnej mieszance z rzymskimi pozostałościami, budynkami z XVIII wieku i budynkami w stylu habsburskim. Kawa jest jednym z flagowych produktów Triestu. Wolny Port do importu kawy od XVIII wieku, port w Trieście jest najważniejszym w basenie Morza Śródziemnego dla handlu kawą: ziarna, które tu docierają, są przeznaczone nie tylko dla lokalnych palarni kawy, ale także dla tych na całym świecie. Ale kawa w Trieście jest również w rytmie z literaturą: liczne i piękne są literackie kawiarnie, które są historycznymi miejscami z retro urokiem, odwiedzanymi przez poetów i pisarzy, takich jak James Joyce, Italo Svevo i Umberto Saba.